17.202 [Introducing Pále]

Pále - Eight and Eighths

 


Ιntroducing / Pále. 17 year-old Bass/Future Garage producer & DJ from Manchester Withforthcoming releases across multiple labels, Pále (Aka 17 year old Leo Marcus of Manchester) has a 'hold no bars' approach to production and his DJ sets. With a heavy interest in sampling his own sounds Pále combines deep basses and textured drums with live instruments such as guitars and trombone to make deep futuristic tracks buzzing with that old-school garage vibe The Yearn EP forthcoming on Bullet Train Records Silverstair EP forthcoming on Four 40 Records

soundcloud // youtube

++ένα υπέροχο mix του για το Raw Juice

το γεγονός πως αυτός ο παραγωγός είναι μόλις 17 χρονων με αποσυντονίζει και με εγκλωβίζει σε ένα ισάξιο δίπολο συμπέρασμα. Θα θελα να μουν αυτός-θα θελα να ναι το παιδί μου. δε γνωρίζω πώς μπορεί να αξιολογηθεί το οτι μου βγαίνει πλέον αβίαστα ως σκέψη και ένα τέτοιο δεύτερο σκέλος. σίγουρα για το πρώτο μπορώ να μιζεριάζω για ώρες. Where were you in 94?

17.129 [Radiohead - Lotus Flower]

//Γαμησεγαμησεγαμησε..

1ο ακουσμα // Bloom | Feral | Lotus Flower [μπορω να φανταστω τον Burial και τον Flying Lotus απο πισω να πειραζουν ηδη τα λαπτοπ και τα δωματια με προγραμματα στο κεφαλι τους με αυτα τα κομματια]

17.110 [The Streets - Too Numb]

{The Streets - Too Numb} feat. Roxxxan

//αυτο το mixtape {Cyberspace and Reds} και το αλμπουμ {Computers and Blues} που κυκλοφορει 7 φεβρουαριου και τελος για Mike Skinner ως The Streets.

the album would sound like the city of Berlin

//εν ζωη μετενσαρκωση | εμετικα υπεραναλυτικη αποκαλυψη του νοηματος καθε σου πραξης | εμετικα υπεραναλυτικη αποκαλυψη του νοηματος καθε πραξης των ανθρωπων γυρω σου

τι διαλεγεις; go

17.96 [Bad Karaoke]

Bad Karaoke-Bad Karaoke EP

17.78 [Apo Paraskeui 1h Oktwbriou]

//καθε ανθρωποτητα που κουβαλας μεσα σου διαρκει 17 λεπτα
αν μπορουσες καπως να την ηχογραφησεις.
17 λεπτα στα ακουστικα σου. Burial να ρεμιξαρει χαοτικα Μ.Χατζιδακι και Στερεο Νοβα. Αυτη.
Μια ανθρωποτητα που ψαχνω. Να θυμηθω ποτε την εζησα.
Σε δωματια μεσα μου. Σε ubahn. Απογευματινη ασπρομαυρη αστικη διαδρομη. Καθε μερα.
Ξανα. Με επιστροφη. Σε ανθρωπους που ζουνε στο κεφαλι μου λιγο πριν αλλαξει το φως.

//Narita..

επιστροφη στον αερα του Poplie. Απο αυτην την Παρασκευη. 1η Οκτωβρη. Νεος χρονος νεα σεζον για ολο το σταθμο. Νεος χρονος νεα εποχη νεες ωρες για μενα. Καθε μερα Δευτερα με Παρασκευη πλέον για μια ωρα θα ειμαι καπου εκει αναμεσα σε μουσικες δωματια ανθρωπους δρομους κολληματα κενα παυσεις δυο τελειες ανθρωπους στιγμες δωματια κολληματα στιγμες..// διαφορετικη η μερα αν εισαι καπου εκει. γεματη. τετοιες μερες πριν ενα χρονο ξεκινουσε ολο αυτο και αν εκανα τατου καθε χρονο πανω στο σωμα μου με εφτα λεξεις τη φορα. η μια λεξη του χρονου που περασε θα ηταν Poplie. καπως ετσι μπορω να το ορισω ολο αυτο. δε θα βγει ποτε απο μεσα μου απο πανω μου και χαιρομαι. 

απο αυτην την Παρασκευη λοιπον 1η10του10κα εδω >> Poplie

//μεχρι τοτε

Chimes and Bells 

το ep που ειχαν βγαλει Into Pieces of Wood μου ειχε ψιλογαμησει το μυαλο επαιζα σε πολλες εκπομπες το Stand Still..// τωρα βγαζουν ντεμπουτο αλμπουμ το οποιο ηδη μπηκε μεσα μου και προσπαθει να γεννηθει ως αυτοφωτη αναμνηση που θα αναπνεει τον αερα μου για παντα. μαζι. 

πατα πανω στο ονομα και ακουσε το ολο

Burial - Feral Witchchild

αυτο το κομματι των 35sec το ειχε παιξει πρωτο ο Kode9 στο μιξ με το οποιο παρουσιαζε το untrue το 2ο αλμπουμ του Burial  στην Hyperdub. τελικα δεν μπηκε ποτε στο untrue. εμεινε εκει και αιωρειται. στα 35 δευτερολεπτα του μεχρι να βγει καποτε. φοβαμαι πως θα μεινει για παντα εκει. και παντα μεσα μου. ειναι απιστευτης burialικης ομορφιας. ειμαι burialιστης μεχρι το κοκκαλο της ψυχης μου πλεον. δεν γινεται. καθε μερα τον ψαχουλευω κι αλλο. τον αγαπαω κι αλλο.

ενας τυπος στο youtube εχει κανει αυτο το φανταστικο βιντεακι για το κομματι.  εδω

17.72 [Larry Gus | FH live]

//Larrygus - Brass Park [Surround]

//Σαββατο 4|9 θεσσαλονικη στο gaia live larrygus// Αυτο που ειδα δεν το περιμενα..

Τον ειδα πρωτη φορα live και επαθα σοκ. μου το ειπε κιολας. σοκ νοτ. σοκ νοτ. Εκανε απιστευτο περφορμανς και αυτο που καταλαβαινα οταν τον εβλεπα να χτυπιεται να χοροπηδαει μεσα απο το αυτιστικο του μουσικο συμπαν ειναι πως αυτο που βλεπω αυτο που βλεπω τωρα ειναι και θα γινει κατι μεγαλο. ειναι μοναδικο. ηταν σκατα. φτιαγμενος. χαμενος στην καρακοσμαρα του και τα γαμημενα samples του επαιξε κομματια απο το stiches και οχι μονο με τροπο που με εξεπληξε.. ισως γαμηθηκε τοσο πολυ γιατι ημασταν θεσσαλονικη. σε αποσταση αναπνοης απο την Βεροια. τα σπιτια μας. τοσο κοντα και τοσο μακρια. οι ανθρωποι κινουν χειριζονται ξεχειλωνουν και κουβαλανε τις αποστασεις. τις πολεις. τα χιλιομετρα. και το σαββατο στο γαια ηταν οι φιλοι του εκει. και τα εδωσε ολα.. ξεπατωσε. ηταν οι πολεις του εκει. οι πολεις που κινουνται στις κουβεντες μας και ανακινουνται μεσα μας. εκει θα ζουμε παντα. μια πολη σε γεννησε και πολλες γεννας εσυ καθε μερα. ερχεσαι σε εναν κοσμο και γεννας καθε μερα αλλον. και μια μερα αποφασιζεις να φερεις στον κοσμο που σε εφερε η μανα σου τον κοσμο που κουβαλας μεσα σου. αποκορυφωμα το brass park. λιγες μερες πριν το live συζητουσα με τον μελιδη για το sample που χρησιμοποιησε. ειναι απο εδω. αλλα τα φωνητικα και η ψυχη στο κομματι ειναι δικα του και αυτο με γαμησε ευχαριστα. κορυφαια ατακα της βραδιας. ερχεται μετα το σοκ. και μου λεει. ημουν σφιγμενος. αντε γαμησου ρε. αν δεν ησουν τι θα κανες? θα ετρωγες τα samples και θα τα φτυνες περπατωντας στον τοιχο με τη γλωσσα;

επαιξαν και ο φανταστικοι ηχοι. αλλο συμπαν. αλλου. εκει. αλλου. παλια εδεμ. με κανε και κουνηθηκα εγω και τα μεσαεξω μου. παλια εδεμ. αλλου.εμπειρικος μεσα στο χαος. εκει.

//Fantastikoi hxoi - Palia Edem

// σε μια φαση σκανε μεσα και τους πετυχαινω οι φοβεροι και τρομεροι πιτσιρικαδες απο τα βορεια trigerfinger οι φωτης και χρηστος παπαδακη-δες που συνδυαζουν μουσικογραφιστικοβισουαλαρτοπραγματα που κουβαλανε στα κεφαλια τους // φοβερη ενεργεια χαρηκα που τους γνωρισα και απο κοντα. ο μικροτερος ειναι μεγαλος αλητοβιος και αρχισα να τον φοβαμαι.

17.69 [Gem Club - Spine]

//gem club
//brianna olson


thread around my arms // pierces my mouth // man arise from the lake
find there is nothing left // spine splits and shifts // from dusted days
//her perfume is sick // gun powder sings // you're beautiful //silver apples
like carrion//

το ειχα ακουσει πριν πολυ καιρο..// το βιντεο που βγηκε τωρα το εθαψε για παντα στην τελειοτητα..

μελαγχολια δευτερολεπτα μελαγχολια ηρεμη καταβυθιση

σε στεναχωρα συμπερασματα αφορμες για να ζησεις χαρουμενες αιτιες αγωνιωδη οραματα ενος

μεσημεριου καπου εκει γυρω σου.. 17 ιντσες κατω απο τα ποδια σου..

17.42 [mpirini volta me ton sxizofreni pou noikiazei to pisw meros tou myalou mou]

τον αρπαζω και του ψιθυριζω στον γιακα οτι θελω να ξεφυγουμε. και μου λεει ας. και τελικα ας. ασσ. ξεφυγαμε. τσαλαβουτωντας σε ραγισμενα χωματα. διψασμενα για ανοιγμα παρα για νερο. μαθαμε. κι ας μη θελαμε να ξερουμε πως ποτιζουν τις ερημιες οι ανθρωποι. και χωρεσαμε πολλες φορες ακομα μεσα σε πεταγματα. κι ας. ασσ. δεν ηξερε να χορευει πανω σε φτερα φτιαγμενα απο ψε. αποψε. ενα ενα. αυτο το τρεξιμο με τα ποδια στα αυτια μου ειχε λειψει αλλα οταν το ειδα το αναγνωρισα αμεσως. σαν να μην ειχαν περασει ολα αυτα τα ποσα. ο τονος στο ο. γαμω. και τρεξαμε με τους γιακαδες μας σε απλα τρελη μονο για μπαλα ικανη και τερματα με μπουφαν. τρενα στον οριζοντα κοψαν τα γηπεδα μας απο το απειρο. πανω σε καρεκλες φεραμε το τελος πρωτο στις προβλεψεις. ρεστα. σκατα στα μουτρα μας. μου ειπε πως θελει να γλειψει το χαος και αυτο να λιωνει αναμεσα στον αντιχειρα και στον δεικτη. και να γλειφουμε χερια μεχρι να αρπαξουμε τις φαπες που μας αξιζαν. φαπες για τα φρεσκοκουρεμενα λαθη μας. φεραμε την αρχη πρωτη στις προβλεψεις. και σταματησαμε με λιγο λαχανιασμα στην ψυχη της κοφτης ανασας σε ολες τις γωνιες πριν το σπιτι μας. σε καθε γωνια και λιγο τρεμουλο μπας και αργησαμε. μεγαλωσαμε σε σπιτα τριαντα τετραγωνικων ριζων με γαιγιαδες σε τραπεζια κουζινας να μαλωνουν τους γονεις μας για την ωρα. μυρισαμε το τσιμεντο και το τουβλο σε καθε τοιχακι που καποτε περιοριζε τα ονειρα μας να τελειωσουμε πρωτοι στα καπακια. σε καθε τοιχακι που ζεστανε τον κωλο μας. γαμω τον κωλο μας. ποτε θα μας βρουν ρε; πιασε παλι το γιακα μου να νιωσω την ανασα σου. και φτυσε καθως μιλας με νευρα. για το ποσο μαλακας υπηρξα οταν χτυπουσα την μπαλα στον τοιχο της πολυκατοικιας χωρις δευτερολεπτοδεικτες σε ρολογια ψευτικα που ετρωγε η αλλη στον τριτο και δεν προσεχα οτι ολοι οι υπολοιποι χανονταν σε υπογεια για να φυγω. και πισω πισωπισω πισω. πτωσεις απο την ταρατσα της πρασινης πολυκατοικιας και της κοκκινης συκιας. γκρεμοι που μας στερησαν οι μαλακες με τα χαλια. χαλια ρε. τονοι. και γρασιδια που δεν χωρεσαν ποτε τα ξαπλωμενα ονειρα μας αφου θελησαμε να ονειροξαπλωσουμε δυο δυο. ποτε θα μας βρουν ρε; μην κλαις. εχω γιακα να σκουπισεις. φεραμε το αυριο πρωτο στις προβλεψεις ρε. μην κλαις. εχω γιακα να φορεσεις. βρεγμενο γιακα. γραψε τι θελεις να τους πω ρε. μην κλαις. εχω γιακα να κρυψεις τη μυτη σου. θα σου μαθω να χορευεις σε πεταγματα. εχω φτερα να αντεξουν το βαρος του λαιμου σου. μην λυπασαι που η μπαλα μας κρυφτηκε σε ροδες αυτοκινητων. εγιναν οι μπαλες γατες και ζησανε ευτυχισμενες καθως ξαπλωναν στα τοιχακια μας. μη γελας ρε. εχω γιακα να κρυψω το μυξοβρεγμενο γελιο σου. ελα να ξαπλωσουμε στο παραθυρο που βλεπει το βουνο. φεραμε τα πρωινα μας πρωτα στις προβλεψεις.