Kontigo - The Essence
//αυτα τα δυο κομματια του Kontigo ηταν η αιχμηρη σε επιπεδο ασημαντοτητας και γελοιοτητας αφορμη μολις τωρα για να δω καθαρα το παιδαριωδες συμπαντικα ορθο ''δεν ειμαι μονος γιατι οχι αλλωστε'' μιας γεννεσης αξοδευτης οσο ενα ανοθευτο απο λογικη χαρισμα σε παιδι που καπνισε ολα του τα ονειρα πριν καν δημιουργησει πνευμονες. κι αν δε με πιστευεις λυσε το κρεβατι σου και αν οι βιδες ειναι μονος αριθμος ξαναμετρα και αν βγουν παλι μονος αριθμος σβησε την αναμνηση μου απο τη θαμπαδα του καθρεφτη σου. αν παλι βγει ζυγος αριθμος απομνημονευσε μεχρι προσγειωσης στο αυτονοητο και αξιωματικο οπως καναμε το πατερημω μικροι τη φραση 'μου ανηκει η αναμνηση σου οπως και να χει'. δε θυμαμαι τι ακριβως ηθελα να σου γραψω στο μηνυμα οποτε συγχωρεσε τη λακωνικοτητα της γνησιας αληθειας του που επιτηδευμενα παραλειπω να πιστεψω. και αυτο το παραδοξο του 'μακρια απο μενα' επισης. μεχρι και σημερα
Kontigo - The Final Touch
